100% Winterswijk
Reacties 2010
 zondag 18 juli 2010 12:39 |  | 
Beste mensen,
Lief van jullie dat jullie dit bedankje sturen.
Nou, ik heb het graag gedaan en mijn(onze) zoon ook.
Het was een bijzondere ervaring.
En het 3de weekend van februari mogen jullie weer een beroep op mij/ons doen en zullen wij met alle plezier en inzet, jullie mooie en uitdagende mars ondersteunen met onze bijdrage.
Veel succes met de voorbereiding.
Jeanne Janssen
en
Jim van Cappelle
zondag 18 juli 2010 09:27 | |
Gespot tijdens de Kennedymars
Rob in het maisakker Herkomst www.damienfotografie.nl Laatst aangepast (zondag 18 juli 2010 09:47) zondag 18 juli 2010 08:47 | |
Beste Wim,
Helaas hebben wij, J.Elsinghorst en R. Sewnarain niet kunne mee lopen met de eerste kennedy Mars 2010. Ik heb jouw gelijk gebeld om te melden dat wij een auto-ongeluk hebben gehad onderweg naar winterswijk de vriend van mijn collega( Jet Elsinghorst) was afgevoerd naar het ziekenhuis in doetichem wij zijn ook nagekeken gelukkig gaat het nu goed wij hebben veel nekklachten gehad maar gelukkig was het alleen verrekking van de nekspieren en natuurlijk de schrik.
Mijn vraag en ook dat van mijn collega is ‘kunnen wij het betaalde inschrijfgeld met herinnering terug krijgen op de deelnemerslijst staan wij op nummer 154 en 155.
Hoop gauw van jouw te horen
Groet Rageni
zondag 18 juli 2010 08:42 | |
Hallo Wim.
Bedankt voor de geweldige Kennedymars. Dit is nog eens een Kennedymars organiseren!
Bedankt ook alle vrijwilligers op de verzorgings posten,de mensen aan de inschrijving,de verkeersbegeleiders,en alle mensen die ik ongetwijfelt vergeten ben,en natuurlijk de sponsors die dit allemaal mede hebben mogelijk gemaakt.
Bedankt allemaal,zeker tot volgend jaar!
Groeten van Ernst.
zondag 18 juli 2010 08:40 | |
Goedemorgen organisatoren, vrijwilligers,
Wat een tocht geweldig! Dit was mijn eerste Kennedymars ik had startnummer 227.
Ik had heel weinig getraind zo vroeg in het seizoen en daardoor heb ik nu aan de rechterkant een dikke knie, maar dat maakt niks uit. Dat is mijn eigen schuld, maar het was fantastisch! (heel afwisselend)
De nacht ging eigenlijk vlug voorbij misschien ook wel omdat je goed geconcentreerd moest wandelen i.v.m. de gladheid. De verzorging was perfect chapeau voor al die vrijwilligers.
In het begin waren er een paar kleine misverstanden met de snelheid van de groep en je loopt een paar keer een klein stukje verkeerd, helemaal niet erg het herstelde zich vrij snel allemaal en jullie waren goed bereikbaar.
Het meest geweldige wat ik vond waren de Hamburgers na de oversteek in Oldenburgen, lekker die hartigheid. Ik heb me verkeken op de Dijk want dat vond ik vreselijk lang duren, maar het broodje hamburger maakte veel goed. Ik heb overwogen om op dat punt te stoppen want mijn knie speelde heel erg op, maar mede door een andere wandelaarster die me een iboprufen gaf ben ik begonnen aan de laatste 20 km.
Ik ben het met u eens dat je een bepaalde instelling moet hebben. Het maakt niet uit hoe zwaar of lang een tocht is als je wilt en je gelooft in jezelf dan komt het allemaal goed. Iedereen voelt wel iets na zo’n tocht.
Het enigste puntje van kritiek heb ik op het feit dat er geen mobiele toiletten waren bij de wagenrusten, zeker op het stuk van hoog keppel naar Oldenburgen, gelukkig mocht ik van een campingbeheerder van zijn toilet gebruik maken. Verder wil ik jullie heel hartelijk bedanken voor de goede verzorging en het goed aangeven van de bepijlde route. Ik denk dat jullie en alle vrijwilligers heel trots mogen zijn op deze prestatie, want er komt heel wat bij kijken voor je zo’n route met alles erop en eraan hebt geregeld.
En de verzorger die mij in Oldenburgen mijn knie heeft gemasseerd en mijn blaar heeft doorgeprikt krijgt een dikke 10. Ik hoop dat deze meneer niet ziek is geworden want hij stond de hele tijd in de kou voor de tent bij de hamburgers.
Tot volgend jaar en bedankt.
Hartelijke groet,
Sylvia de Lepper-Schut
zondag 18 juli 2010 08:06 | |
Kennedymars Winterswijk Arnhem 2010 Herkomst www.bestgenog.nl (Jannie Bos)
Wat een heftige Kennedymars, we zijn steen kapot thuis gekomen. Op 19 en 20 februari is 1e Kennedymars Winterswijk – Arnhem gehouden. Het is een idee van drie wandelaars uit Gelderland.
Het was ook de mogelijk 40 km te lopen tot of vanaf Doetinchem.
Er is een geheel nieuw parkoers uit gezet.Wij hebben erg veel zin in deze nieuwe Kennedymars , die niet alleen nieuw is maar ook de eerste van het Kennedyjaar 2010! De organisatie heeft zoveel wandelervaring dat
klik op foto voor meer foto's van Jannie
Vrijdagavond zijn we met de trein uit Heerenveen naar Winterswijk,
Bij het melden krijgen we onze startbescheiden. Omdat we nog
Voor de start krijgen we van Wim Freriks alle bijzonder rond de Vertrek
Om 23.00 uur gaan ( groep 1)we na gezamenlijk aftellen van
Doordat we in zo’n grote groep lopen is het gezellig
De eerste groep wordt al snel uit elkaar getrokken, grote
Jammer is het dat er maar 2 café rusten zijn waar
Het kost de slotlopers achter de groep veel moeite om de
Als we de tweede café rust gehad hebben krijgen we de
Na deze toilet-pauze gaat het verder met pijnlijke bovenbenen en ik denk er aan om uit te stappen, maar voor mij geldt opgeven is voor Gelukkig is Fokko in zijn eigen tempo door gegaan en is om 13.00 uur binnnen gekomen, hij zat al weer fris en fruitig op ons te wachten. Finish
Om 14.15uur komen we bij de finish plaats in Arnhem aan, goh Tot slot
We kunnen de bus van 15.00 uur halen die ons naar het station in Arnhem brengt en daar stappen we dan weer op de trein richting huis. Thuis gekomen om 18.30 uur nog even
Al met een voor ons zware Kennedymars . Het is een prima
Maar misschien kan er voor volgend jaar een groep van 7 km
Een compliment voor de organisatie van deze Kennedymars, Oant sjen maar weer. zondag 18 juli 2010 07:53 | |
Hallo Wim,
Soms schrijf ik wel eens een stukje voor de RWV bode. Heb ik nu ook gedaan betreffende de eerste Kennedymars in Winterswijk.
Jullie hadden het goed voor elkaar, goed georganiseerd.
Vooral het lopen in twee groepen, gezien het aantal deelnemers, was een goede keuze.
Bij de wagenrusten verliep alles goed en in de café's kon een ieder even zitten.
Kleine opmerking, dit valt echt niet onder de categorie kritiek, laat de verzorgers het warme drinken wat later intappen. Nu kregen we, groep 2, bijna koude koffie.
Over de afstanden tussen de wagenrusten hebben we al even gehad, maar dit scheen niet anders te kunnen.
Allemaal bedankt voor deze mooie tocht, ik weet nu weer wat 80 km is.
Groet,
Joop en uiteraard ook van Annie
Hoe de Eerste Kennedymars in Winterswijk een echte 80 werd.
Eind zeventiger jaren liep ik de Elfstedentocht met nog een stel kuieraars non-stop, 210 km in ongeveer 30 uur.
Daarna was het met de langere afstanden in m’n wandelloopbaan snel gedaan. Het was niet te combineren met toneelspelen, voetballen en een drukke baan.
Dus bleef het afstanden van maximaal 40 of 50 km met een enkele kleine uitschieter naar boven.
Deze keer heeft Annie me na weken z………, vragen overgehaald om ook weer eens een Kennedymars te gaan doen.
Winterswijk – Arnhem, de eerste 40 km in groepsverband, ongeveer 6 km per uur, daarna tempo vrij.
Als er geen gekke dingen gebeuren moet dit (voor mij) te doen zijn.
Om organisatorische reden, er waren meer dan 200 deelnemers, wordt er in twee groepen gestart en dat blijkt een goede keus te zijn, wij starten 10 minuten na groep 1 in groep 2.
De eerste uren hebben de koplopers wat problemen met het juiste tempo en ligt de groep al vrij snel ver uit elkaar, later zou dit beter worden.
Volgens de omschrijving doorkruisen we de Achterhoek in ‘het nachtelijk uur’ van oost naar west en moet het een afwisselend landschap zijn, maar ja, daar zie je ’s nachts weinig van.
De tweede helft, vanaf Doetinchem kunnen we genieten van het IJssellandschap en een prachtige Zuid-Oost-Veluwe. Als je in de buurt van de Posbank komt wordt het een lekker pittig parcours, maar heel erg mooi.
Volgens Piet Paulusma kan het een beetje dooien en zal het aan de grond sowieso een beetje vriezen, resultaat, kilometers lange spekgladde asfalt-, betonpaden en wegen.
En dan komt de solidariteit van de wandelaar naar boven, het kabinet valt en ook menig wandelaar ‘stort ter aarde’. Een uurtje voor dat ‘B-4’ er mee stopt ga ik zelf al even op de knieën, broek heel, knie beschadigd en bij het krieken der dag gaat Annie op de bips, kan erg zeer doen, niet bij Annie, want het is maar een klein bipsje. Velen zullen nog volgen of zijn ons al voor gegaan.
Door deze lichte vorst, zijn ons wel vele modderpaden bespaard gebleven.
Volgens de routebeschrijving is deze mars 79.6 km lang, maar de koplopers van onze groep 2 doen er alles aan om het toch een echte tachtiger te doen worden.Gesteund door hun GPS nemen ze nogal eens de verkeerde afslag, om de hele meute daarna weer terug te laten lopen.
Vlak voor de eerste caférust belanden we zelfs bijna in een verpleeg- of bejaardentehuis, gezien de gemiddelde leeftijd van het wandelvolk ook niet zo raar. Hopelijk hebben we de bewoners hun nachtrust niet verstoord.
In café De Olde Mölle die we dus toch nog bereiken, gaan we links af voor de koffie, rechtsaf is (fris)drank.
Als we net binnen zijn gaat groep 1 weer vertrekken, keurig geregeld, kunnen wij ook even zitten.
Zo ook in Doetinchem, als we op 40 km zitten, als wij aankomen zijn de meesten van groep 1 al weer vertrokken.
In eigen tempo kunnen we nu het tweede deel gaan doen, het is inmiddels licht geworden.
Over de koude en winderige IJsseldijk bereiken we de pont naar Dieren, waar de verzorgers ons opwachten met o.a. een lekkere warme hamburger en die gaat er best in.
Met dit ronde stukje krachtvoer in de maag gaan we de resterende kilometers te lijf.
Aankomend in Arnhem is het handje, kusje, pilsje en dan snel onder de douche. Lang niet elke wandelaar spoelt z’n al of niet vermoeide lichaam af en dus is er ruimte genoeg, bovendien moeten de meesten nog binnenkomen.
Op de vraag aan tafel, hoeveel ‘tachtigers’ en langer Annie heeft gelopen moeten we het antwoord schuldig blijven.
Zal het thuis wel eens nakijken. Heb dit gedaan, het zijn er ongeveer 275. Tachtigers alleen ongeveer 60.
Alhoewel de laatste 80 km al ver achter me licht, heb ik erg van deze tocht genoten. Met zorg uitgezet, zodat je van een mooi stukje Nederland kon genieten en niet te vergeten de goede verzorging, je kwam niets tekort. ‘k Had geen blaren, alleen wat spierpijn en ‘stijf in de kont’.
Dat ‘niets tekort’ heeft hopelijk ook gegolden voor de wandelaars achterin, want we zagen op een gegeven ogenblik een paar dames ‘inladen’, ik denk dat deze een compleet avondmaal meenamen, maar dat heb je toch echt niet allemaal voor de laatste vijf kilometer nodig, lijkt me.
De gehele ‘crew’ incl de verzorging, dank voor de goeie organisatie, vooral ook, omdat het de eerste keer was.
Ook is het nu zeker dat het een echte ‘tachtig’ was, want met de bus reden we het NS station voorbij, zodat we een stuk(je) terug moesten lopen.
Thuisgekomen snel de boel uitpakken, om daarna het vel over de ogen te doen, maar wel de wekker gezet.
We wilden de 1500 meter - gouden race van Mark Tuitert niet missen. Wat mooi.
En nu op naar de volgende Kennedymars? Ben benieuwd hoe Annie dat nu aan gaat pakken.
En dan te bedenken, dat ze ook nog zegt, dat Nijmegen – Rotterdam ‘slechts’ twee keer tachtig is.
Joop van der Meer
zondag 18 juli 2010 07:51 | |
Hallo Wim
Ik wil je bedanken voor de goede verzorging,en je kan trots op je zelf zijn .
Het was een mooie tocht,zeker de data in Februari.
We praten wel verder in de zuidwesthoek.
Groet Piet van der Kroft.  zondag 18 juli 2010 07:49 | |
Hoi Bert,
De Kennedymars Winterswijk-Arnhem is een succes te noemen. Zeker als je op de site kijkt, zijn er uitsluitend lovende reacties.
Alhoewel ik pas een paar Kennedymarsen heb gelopen (lees Someren (meerder keren) en Haaksbergen) dan is deze voor mij ook een zware KM-wandeltocht geweest. Met name het glooiende terrein op de Posbank is als een aangename verrassing te noemen.
Het was zwaar maar wel 1 waaraan veel voldoening aan overhoudt.
Voor de dames is een dixy welkom, bijv. bij de rust bij het pontje bij Olburgen
Bert 1 vraag: hoeveel mensen hebben de tocht uitgewandeld en hoeveel uitvallers waren er?
Groetjes,
Freek Pelgrim.
zondag 18 juli 2010 07:47 | |
Hallo Wim
We hebben genoten van de mooie tocht.
Prachtig uitgezet en mooi wandelweer
Goed verzorgd, en zo moest ik mijn eigen meegenomen brood weer naar huis nemen!!
Bedankt, ook namens mijn zus Truus
Groetjes Willemien
p.s. volgende keer toch maar eens de 80km proberen!!
zondag 18 juli 2010 07:46 | |
Goede middag Wim,
Bijgekomen van alle stress enz.?
Je hebt in ieder geval TV-Gelderland gehaald.
Leuk om te zien.
Ik had beloofd dat ik nog wat opmerkingen zou sturen.
Bij deze.
Naar goed militair gebruik zijn deze ingedeeld naar TOPS en TIPS:
TOPS:
Prachtig parcours, zowel nacht als dag.
Prima verdeling rustposten.
Goede, ik durf zelfs te zeggen uitstekende, verzorging op jullie eigen posten
Duidelijke markering daggedeelte
Geweldig dat je een bus hebt geregeld. Erg relaxt naar de start.
Mooie startlocatie.
Goede ontvangst aan de finish.
Prachtige medaille
TIPS:
Als voorlopers mensen kiezen die 6 km per uur lopen en het liefst constant.
Slotlopers voorzien van kaartmateriaal en routebeschrijving.
Beschrijving nachtgedeelte duidelijker maken. (Voorbeeld in de nacht Y-splitsting langs boerderij, je denkt dat het nergens heen leidt)
Op 40 km verstrekking van broodjes door de organisatie, jullie hadden er meer dan genoeg.
Marsleiding ligt bij 1 persoon, die heeft de leiding tijdens de mars. Andere moeten zich er niet in mennen.
Opvang en afvoer van uitvallers beter regelen.
Ik hoop volgend jaar weer aanwezig te kunnen zijn (mits geen Natres)
Voor de functie van slotloper bedank ik vast.
Die functie heeft bij deze uitvoering een nare smaak achtergelaten.
In ieder geval gefeliciteerd met het resultaat, hopelijk heb je ondanks het "lijden" toch ook plezier beleefd aan de organisatie van deze tocht.
Met vriendelijke groet,
Bertus van Ginkel
PS ik las in het wandelsportmagazine dat er een KM in Emmeloord wordt georganiseerd op 29/30 april 2010.
Staat niet op de site van de sectie lange afstand. Wel een stempel?
zondag 18 juli 2010 07:41 | |
Geachte heer ,
Afgelopen week de 1e Kennedymars Winterswijk-Arnhem gelopen. Helaas is het
me niet gelukt om de eindstreep op reguliere wijze te halen. Jammer, maar
misschien doen we volgend jaar weer een poging. Zie
Grote waardering voor alle vrijwilligers die aan deze tocht hebben
meegewerkt. De verzorging was in een woord uitmuntend. Daar heeft het niet
aan gelegen.
N.a.v. de tocht heb ik wel nog enkele gedachten, die ik aan u kwijt wil.
Misschien dat u er iets mee kunt doen.
In de aankondiging wordt gesproken over een 'Kennedymars'. Voor velen is een
Kennedymars een tocht van 80 km waarvoor 20 uur ter beschikking staat.
Natuurlijk mag de beschikbare tijd worden ingekrompen, maar noem het dan
niet meer een 'Kennedymars' maar b.v. een nachtmars, waarbij gestempeld
wordt voor de 'Kennedy Walker'. Ik weet dat in de aankondiging de
beschikbare tijd van 17,5 uur stond, maar toch ...
De eerste 40 km waren voor mij slopend. Het hoge tempo van de groep en de
bevroren toestand van de route waren niet echt prettig.
Bij de eerste caférust heb ik begrepen, dat het hoge tempo van de tocht te
maken had met het vaarschema van het pontje. Dit zou een grote druk hebben
gelegd op het tijdschema.
Ikzelf heb gelukkig de 1e helft kunnen bijblijven. Van anderen heb ik
gehoord dat ze op zeker moment dolende waren, omdat er geen
routebeschrijving ter beschikking was en er ook niet gepijld was. Tja, dan
kun je je goed verloren voelen als je de aansluiting met de groep kwijt
bent.
De rust op 40 km stond voor mij onder druk van het vaarschema van het
pontje. Ik heb dan ook niet erg lang gebruik gemaakt van deze rust.
Voor dames was er bij de wagenrusten geen gelegenheid om een toilet te
bezoeken.
Op de route zelf heb ik heel weinig EHBO-mensen gezien. Ik heb diverse
tochten gelopen, waar dit personeel al fietsend de route controleerde.
In 't kort:
- het groepslopen was voor mij geen succes;
- geen routebeschrijving;
- niet gepijld;
- de tijdsdruk, opgelegd door een vaarschema;
- de afwezigheid van EHBO-personeel op de route;
- weinig toiletgelegenheid op de wagenrusten.
Voor alle duidelijkheid, dit is zoals ik het heb ervaren. Het is dus
allemaal bekeken door mijn persoonlijk gekleurde bril.
Toch wil ik de organisatie bedanken voor de uiteindelijke mooie 60 km die ik
heb afgelegd. Ik wacht in spanning af naar de aankondiging voor volgend
jaar.
Met wandelgroet,
Bernard Oude Nijhuis, nr 31
Verslag Bernard Oude Nijhuis Winterswijk Arnhem 2010
Herkomst wandelen.oudenijhuis.nl
De opening van mijn LAW-seizoen kan heel kort worden samengevat: Successen in het verleden zijn geen garanties voor de toekomst.
In de avond naar Arnhem; in dit geval naar de finish. Zo dichtbij en toch …. Samen met Wil geprobeerd een voorbeschouwing te maken, maar we kwamen niet verder dan dat het donker, lang, en koud zou worden met erg weinig tijd. Vanaf de finish werd het lopersgezelschap met de bus naar Winterswijk gebracht. Even zag het er naar uit dat we niet op tijd aan de start zouden kunnen verschijnen. File voor de Duitse grens!? Gelukkig gingen de meesten naar de Duitse wintersportgebieden om te skiën en te schaatsen; wij gingen alleen maar wandelen in Nederland. Ja ja. Aangekomen op de startlocatie werd het al snel duidelijk dat ik iets had vergeten: mijn schaatsen! De parkeerplaats was spiegelglad en dit fenomeen zou zich in de nacht meerdere keren voordoen. Na begroeting van vele W4W-familieleden, ‘n kop koffie en enkele woorden van de marsleider, werd er om 23.00 uur in twee groepen gestart onder toezicht van de Gelderse Omroep. De eerste 40 km waren niet gepeild; we moesten als groep bijeen blijven. Gezien de condities van de ondergrond en de invloed van het weer hierop, een haast onuitvoerbare opdracht. Als verzwarend feit was daar ook nog de ‘voorloper’, die met een masochistisch tempo de groep door het Achterhoekse land leidde; enige correctieve opmerkingen van de marsleiding ten spijt Maar dat was voor mij dus de uitdaging. Na enkele trainingen en een prima gelopen tocht in Geldermalsen, wilde ik volgen. Wetend dat als je wat afzakt het gat groter en groter wordt, besloot ik zoveel mogelijk voorop te lopen. Zo heb ik de meeste van de eerste 40km weggewerkt, soms ’schaatsend’ dan weer lekker lopend. Een mooi moment was weggelegd voor mijn gedurfde inhaalmanoeuvre van Ronald, aka LHST. Nooit was ik in de gelegenheid deze ultieme ervaring te beleven. Altijd was zijn rug het enige wat ik zag; nu kon ik al passerend ook zijn aangezicht bezien. Helaas zal deze ervaring eenmalig zijn. Ronald, bedankt. De verzorging van deze tocht was prima. En dan ben ik nog zuinig. Goed georganiseerd en je kon van alles krijgen, behalve ‘Bossche Bollen’ !! Maar toch, voor elk wat wils. Vlak voor de 20- en 40km rust werd het tempo mij teveel en moest ik me noodgedwongen laten afzakken. Gelukkig kon ik op de rustpost snel op verhaal komen. Deze eerste helft van de wandeltocht was ‘eens, maar nooit weer’. Het groepslopen in een 6,5-6,8 km/h tempo werd mij uiteindelijk funest. Na de rust, waarin de drijfnatte wandeloutfit werd verwisseld voor een droge, werd met Wil de tweede helft snel doorgenomen. Breekpunt was blijkbaar een pontje op 20 km vanaf de rust dat tot 12.30 uur zou varen. Daar moesten we dus wel op tijd aankomen. Dus gevoelsmatig WEER tempo-lopen. Vol goede moed gingen we getweeën op pad. Inmiddels was het daglicht ontstoken en konden we genieten van de omgeving. Wil wist hierover het nodige te vertellen, het was tenslotte zijn ‘trainingsgebied’. Het moet gezegd worden, de omgeving was prachtig. Echter, de inspanning om mijn fototoestel te bedienen was me zelfs teveel. Op de dijk kreeg ik het ‘Omloopsyndroom’. Ik moest alles registers openzetten om vooruit te komen. We hadden allebei het idee dat we de laatste waren. Achter ons was niemand te zien. “Hoe kun je dat nou weten?”, zal men zich afvragen. Da’s niet zo moeilijk. Zo’n 8 km rivierdijk was in de route opgenomen. En als je op die dijk rondkijkt, zie je waar je net vandaan komt en – wat nog fnuikender was – waar je naartoe moest: aan de einder kleine mensjes in felgekleurde hesjes, lopend over de dijk. Heel langzaam ging het licht uit, ondanks verwoede pogingen van Wil om me bij de les te houden. Geen last van voeten, enkels, knieën of spieren. Dat draaide zonder haperen. Nee, de ‘grijze koek’ tussen de oren was helemaal op. De wetenschap dat de gladde, heuvelachtige Posbank nog voor me lag, gaf me de nekslag. Tot het veer en niet verder. Rond half twaalf kwam het veerpontje in zicht. Aan de overkant was de rustpost met bankjes en warme hamburgers. Alle gevoelens waren dubbel. Doorgaan, niet doorgaan? In de rustpauze knap je wel weer op, maar ja …… die laatste 20 km ’schaatsen/glibberen’ … daar zat ik nu net niet op te wachten. Alles was nu nog heel! Ik heb Wil dus alleen het laatste stuk laten lopen. Sorry Wil. In afwachting van vervoer heb ik nog diverse wandelaars voorbij zien komen. Nog meer zelfs dan verwacht. Uiteindelijk kwamen de laatste drie wandelaars, Berend, Carola en Trudy, als laatste met het veer over, op de hielen gezeten door de pijlophalers. Het drietal zag het helemaal zitten. Knap hoor. Met de EHBO’er ben ik tenslotte verkast naar de finish. Onderweg daar naartoe begon het te hagelen/regenen/sneeuwen. Moet ik nu blij zijn? Bij aankomst me afgemeld. Tja, dan knaagt er toch wat, als je je medewandelaars moe maar heel voldaan over de finish ziet komen. Enfin, weer een ervaring rijker uiteindelijk snel naar huis en onder de douche. Niet alleen de spiertjes blijven trainen is prima, ook de ‘grijze massa’ moet hier en daar wat aangescherpt worden. Een andere smoes heb ik niet. Laatst aangepast (zondag 18 juli 2010 09:27) |
Onze start lokatie
